Welkom op Movieminded.web-log.nl!
Dit is dé site voor amateuristische filmrecensies. Ze zijn geschreven door een ex-Scholieren.com-filmrecensente, die weinig verstand van zaken heeft. Het plan is om de site zo vaak mogelijk te verversen met nieuwe recensies en filmtips.
Unfortunately, no one can be told what a movie is like.
You have to see and judge it yourself.
Movieminded.web-log.nl is in vriendschap verbonden met Musicminded.web-log.nl.
Titel: The Phantom Of The Opera 
Ondertitel: The waiting is over… let the fantasy begin!
Taal: Engels
Genre: Musical, romantisch drama
Regie: Joel Schumacher
Lengte: 143 minuten
Waardering: 
Het spookt in de opera. Er gaan wilde verhalen over een weerzinwekkend spook dat ronddoolt in de catacomben van het gebouw. Sommigen geloven erin, sommigen niet. Maar als er gruwelijke moorden worden gepleegd en het spook vaker van zich laat horen, is ontkennen geen optie meer. Het spook blijkt verliefd op het nieuwe talent van de opera, Christine. Aan de ene kant is zij ook gefascineerd door het zingende spook, maar aan de andere kant voelt ze veel voor haar jeugdliefde Raoul: de nieuwe eigenaar van de opera. Wat weer een jaloers spook tot gevolg heeft. En jaloerse spoken worden vervelend…
The Phantom Of The Opera is een verfilming van een musical, waarbij Andrew Lloyd Webber de muziek heeft verzorgd. De prachtige liedjes, die meer zeggen dan woorden alleen, komen stuk voor stuk terug in de film. Over kippenvel-muziek gesproken… Onze Andrew kan er wat van. Hij creëert een sfeer die je in z’n greep houdt, de hele film lang. Er zijn momenten waarbij de spanning heftig op je zenuwen werkt, maar de schoonheid toch een boventoon blijft voeren.
Hoewel ik bevattelijk ben voor musicals, is mijn oordeel niet geheel subjectief. In vergelijking met een eerder verschenen musical-film als Moulin Rouge, is The Phantom echt een pareltje. Geen vervelende opvrijende, niks bijdragende, liedjes; alleen muzikale hoogstandjes.
Weinig te klagen over de acteurs ook. Ze blinken niet alleen uit in hun zangprestaties, ook op het gebied van acteren dragen ze een geslepen steentje bij. Het spook, dat zowel meedogenloos als gekwetst en meelijwekkend is, wordt voortreffelijk neergezet door Gerard Butler. Een jonge man nog, misschien niet met de mooiste stem, maar iemand die zijn rol in deze film uitstekend beheerst. Al had ik het bijzonder leuk gevonden als Antonio Banderas dit personage had gespeeld, maar dat is persoonlijk.
Geen kwaad woord over The Phantom Of The Opera in mijn recensie. Ik krijg eerlijk waar niets dan complimenten bedacht. Je moet van musicals houden, dat is een feit, en humor zul je ook weinig in de film aantreffen. Maar dat is natuurlijk niet verrassend. Geen woorden meer aan schoon maken verder, gewoon zien!
Als filmgek kijk ik ook regelmatig televisie. Niet alleen films, want er zijn ook een aantal series waar ik behoorlijk verslaafd aan ben. Tijd om jullie daarvan op de hoogte te stellen. Wat zijn mijn favorieten?
Gilmore Girls
Dinsdag, 20.30 u., Net 5
Een Amerikaanse dramaserie over moeder Lorelai Gilmore en dochter Rory. Een dramaserie met niet alleen af en toe een traan, ook humor neemt een centrale plaats in. Inmiddels zit Rory op Yale en heeft haar moeder een eigen Inn.
The O.C.
Dinsdag, 21.25 u., Net 5
Nog een Amerikaanse dramaserie. Deze keer over een groep jongeren en hun ouders die wonen in het welvarende Orange County. Echter, hoofdpersoon Ryan is oorspronkelijk afkomstig uit het armzalige Chino. De ene keer hebben de personages liefdesproblemen, de andere keer is er financieel iets mis.
Joan of Arcadia
Zondag, 22.00 u., RTL 4
Joan is een zestienjarig meisje dat regelmatig bezoek krijgt van God, in allerlei verschillende gedaantes. Hij geeft haar opdrachten die ze moet vervullen. Een nieuwe serie in Nederland, die in Amerika al langer heel populair is.
ER
Vrijdag, 20.30 u., Ned. 3 / Elke werkdag, 18.30 u., Net 5 (herhalingen)
Mijn favoriete ziekenhuisserie, die ik helaas bijna nooit meer kan zien tegenwoordig. De personages krijgen te maken met zowel medische als persoonlijke problemen. De serie gaat al lang mee en in de loop van de tijd zijn er allerlei oude personages uitgestapt en nieuwe bijgekomen.
Friends
Elke werkdag herhalingen op Net 5
De meest hilarische komedieserie die ik ken. Helaas komen er geen nieuwe afleveringen meer. Ross, Joey, Chandler, Monica, Phoebe en Rachel konden mij altijd aan het lachen maken. En hoewel ik ‘Suddenly Susan’ bijvoorbeeld ook grappig vind, blijft het succes van Friends voorlopig ongeëvaard.
The Guardian
De komende weken op dinsdag en woensdag rond middermacht herhalingen op Net 5, waarschijnlijk in mei nieuwe afleveringen
Nick Fallin is advocaat in de praktijk van zijn vader. Maar dat niet alleen, hij moet ook 1500 uur taakstraf voor de sociale dienstverlening vervullen. Het combineren van deze twee verloopt niet altijd vlekkeloos. In de nieuwe afleveringen is Nick partner van zijn vader.
Everwood
Nieuwe afleveringen verschijnen weer als het seizoen van Gilmore Girls is afgelopen
Een vader (dokter Brown) moet zijn twee kinderen (Ephram en Delia) alleen opvoeden. De vader-/zoonrelatie tussen Ephram en zijn vader verloopt behoorlijk stroef. Daarbuiten heeft hij ook te maken met andere tienerproblemen. Zo is Ephram al een hele lange tijd verliefd op Amy, pas in de laatste aflevering van het afgelopen seizoen leek het goed te zitten tussen de twee. Maar Ephram weet niet dat zijn ex (Madison) zwanger is van hem.
En tot slot:
Baantjer
Vrijdag, 20.30 u., RTL 4 (herhalingen)
Een oerhollandse detectiveserie om met het hele gezin te kijken. Elke keer een nieuwe moord die de Cock met zijn team op moet lossen.
Ik heb een zwak voor musicals. Film en muziek vind ik de meest hemelse combinatie. Wellicht dat Evita daarom (samen met Good Will Hunting) mijn lievelingsfilm is. En nu draait The Phantom Of The Opera dus in de bioscoop. Een musical die ik graag zou willen zien. Alleen zijn er een paar kleine probleempjes. Ik weet zo niemand die mee zou willen; het is redelijk duur; ik ga deze maand sowieso al een keer naar de film met mijn broertje; het kost een avond, terwijl ik niet veel tijd heb. Dus ja… dat wordt nog even nadenken en afwegen.
“De Phantom (Gerard Butler) is een muzikaal genie dat door de catacomben onder het operagebouw in Parijs spookt. Hij is verminkt en terroriseert de mensen die op het toneel staan. Het is zelfs zo erg dat de hoofdrolspelers vertrekken. Hierdoor wordt zangeres Christine (Emmy Rossum) die eerst een bijrolletje had, de nieuwe ster van de opera. De Phantom wordt verliefd en kidnapt Christine om zo met haar te kunnen trouwen. Maar Christine heeft ook het hart van Raoul (Patrick Wilson) veroverd en hij wil de gemene plannen van de Phantom stoppen.”
Toevallig al iemand die hem gezien heeft of wil gaan zien?
Titel: The Butterfly Effect 
Ondertitel: Change one thing, change everything.
Taal: Engels
Genre: Sci-fi, thriller
Regie: Eric Bress & J. Mackye Gruber
Lengte: 113 minuten
Waardering:
Aan het begin van de film zien we Evan Treborn die op de vlucht is. De reden daarvan is dan nog een raadsel. We keren terug naar zijn jeugd en zien dat hij daarin te maken had met black-outs op cruciale momenten. Momenten die het verdere verloop van zijn leven en dat van zijn vrienden sterk beïnvloeden. Aan de ene kant wil Evan weten wat er zich op de momenten van zijn black-outs heeft afgespeeld, aan de andere kant is hij bang voor de waarheid. Evan groeit op en we zien hem als een hardwerkende student. Hij blijkt al een aantal jaar geen last gehad meer te hebben gehad van black-outs. Langzaam begint hij zich meer te herinneren van zijn jeugd en hij ontdekt een mogelijkheid om het verleden te veranderen… en daarmee ook de toekomst.
The Butterfly Effect is geen vederlicht filmpje. Het snijdt hete thema’s aan, zoals incest en geweld, en laat je daarover nadenken. Het vlindertje blijft je ook na de aftiteling nog even achtervolgen. Het ‘butterfly effect’ wil zeggen dat kleine dingen grote gevolgen kunnen hebben. Als het keer op keer mis gaat met de pogingen van Evan om de toekomst in goede banen te leiden, krijg je een naar gevoel bij de film. Gelukkig bleef ik naderhand niet met dat gevoel zitten, want de film heeft een bevredigend einde.
Ashton Kutcher laat een andere kant van zijn capaciteiten als acteur zien, dan in bijvoorbeeld ‘Dude, Where’s My Car?’. En ik denk zeker dat hij ook best veel potentieel heeft in dit genre. In deze film kan hij zijn rol best overtuigend brengen, hoewel niet geweldig. Hij toont vrij weinig emotie en dat is jammer. Maar al met al doet hij het helemaal niet slecht.
The Butterfly Effect is absoluut een aanrader. Het is er niet één die je gelijk in de koude kleren gaat zitten, maar hij is ook zeker niet onbevredigend. Het mysterieuze sfeertje in de film is te vergelijken met dat in ‘Donnie Darko’, al is The Butterfly Effect beter te volgen. Het is een film die de moeite waard is om even voor te gaan zitten.
Het beroemde Hollywoodkoppel Brad Pitt en Jennifer Aniston gaat scheiden. Dat heeft het paar vrijdag bekend gemaakt. Pitt en Aniston waren 4,5 jaar getrouwd en sinds 1998 samen. De afgelopen maanden gingen er al hardnekkige geruchten dat het showbizzhuwelijk op springen stond.
“We willen bekendmaken dat na zeven jaar samen te zijn geweest we besloten hebben formeel te gaan scheiden”, maakten de 41-jarige Pitt en de 35-jarige Aniston bekend in een interview met People Magazine. Het paar ontmoette elkaar in 1998 tijdens een etentje. In juli 2000 gaven de twee elkaar het jawoord tijdens een door vele beroemdheden bezochte ceremonie in Malibu.
Vanavond op tv: 20.30 u., Net 5!
Titel: Good Will Hunting
Ondertitel: Wildly charismatic. Impossibly brilliant. Totally rebellious. For the first 20 years of his life, Will Hunting has called the shots. Now he’s about to meet his match.
Taal: Engels
Genre: Drama
Regie: Gus van Sant
Lengte: 126 minuten
Waardering:
Great Will Hunting
Good Will Hunting is een onbeschrijflijk groot meesterwerk en daarmee onbetwistbaar één van mijn lievelingsfilms. Het gaat over een jongen, Will Hunting, die is opgegroeid in een achterbuurt; de ‘Bronx’ van Boston. Hij werkt als schoonmaker op een prestigieuze universiteit. Als men ontdekt dat deze arme jongen een briljant verstand heeft, is iedereen ervan overtuigd dat hij die gave moet benutten. Iedereen, behalve Will zelf. Uiteindelijk is hij degene die keuzes zal moeten maken, maar wat zijn de juiste keuzes?
Matt Damon & Ben Affleck
Het is duidelijk: Matt Damon en Ben Affleck zijn meer dan goede vrienden en acteurs. Ze hebben het script van deze film geschreven en dat is bijzonder goed gelukt. Het verhaal is tegelijkertijd herkenbaar, ontroerend en grappig. De dialogen spetteren van het scherm zonder de geloofwaardigheid te verliezen. De acteurs lijken voorbestemd om met elkaar te werken.
Good Will Hunting is één van de weinige films waarin grof taalgebruik geen afbreuk doet aan het geheel. De afkomst en het verleden van Will wekken medeleven en sympathie op, ook al kan hij zich ronduit onbeschoft gedragen. Het maakt Will Hunting tot een echt karakter, een mens, en dat is de grote kracht van de film. Het drama krijgt een dimensie en is niet alleen bedoeld om tranen te trekken.
Conclusie
Good Will Hunting kwam, zag en overwon. Een terechte awardwinnaar. Het is een film met een kroontje, één die je absoluut niet mag missen!
Titel: Ocean’s Twelve
Ondertitel: Twelve is the new eleven.
Taal: Engels
Genre: Misdaad komedie
Regie: Steven Soderbergh
Lengte: 125 minuten
Waardering:
Revenge
Ocean en zijn elf handlangers zijn terug. Benedict, die in deel één het slachtoffer werd van de bende van Danny Ocean, zint op wraak. Hoewel het geld waarvan hij was beroofd, uitgekeerd is door de verzekering, wil hij niets liever dan de sluwe dieven een poot uitdraaien. Hij krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek, van de ‘Night Fox’, één van Europa’s meest gezochte criminelen. Met één man meer dan de vorige keer, moeten Ocean en zijn crew zorgen dat het bedrag, met torenhoge rente, wordt terugbetaald aan Benedict.
Ocean’s Eleven + One
De grote vraag is natuurlijk: ‘Is Ocean’s Twelve een waardig vervolg op Ocean’s Eleven?’ Het doel in de film is hetzelfde: zoveel mogelijk geld in weinig tijd bij elkaar beroven. De cast is ook niet veel veranderd; deze is alleen aangesterkt met nog meer steracteurs als Catherine Zeta-Jones en Vincent Cassel. De veranderingen zitten in de kleine dingen. Ocean’s Twelve is niet langer geloofwaardig of realistisch te noemen. Het ontbreekt aan echte actiescènes en een goed te volgen verhaallijn. Begrip komt wederom pas later, met terugwerkende kracht. Maar Eleven blonk ook niet bepaald uit in deze dingen.
Ocean’s Twelve heeft vooral veel publiciteit gekregen als de Amerikaanse productie die zich voor een deel in onze hoofdstad afspeelt. Het is dan ook grappig als er opeens een zin in het Nederlands wordt gesproken, zonder die eeuwige ondertiteling. Maar dat maakt deze film geen must-see. Hollandofielen kunnen hun heil beter bij een film als Floris zoeken. Ocean’s Twelve is vooral een film met vrienden-onder-elkaar-humor en eenzelfde sfeer.
Conclusie
Of het komt door het vreemde camerawerk of door de acteurs, Ocean’s Twelve heeft een spottend randje. Als kijker word je overspoeld door vreemde beelddraaiingen, cameraperspectieven en montagetrucjes. De groep acteurs kan duidelijk goed met elkaar overweg, vooral George Clooney en zijn grootste partner-in-crime Brad Pitt lijken dikke vrienden die spelen met de kleintjes. Het is moeilijk deze film een genre-etiket te geven, maar de term ‘grappige boevenfilm’ komt het meest in de buurt. Ocean’s Twelve gaat op dezelfde voet verder als Ocean’s Eleven, gelukkig zonder saai te worden. Dus ja, als je het mij vraagt is Ocean’s Twelve absoluut een cool vervolg. Hier en daar mankeren er wat kleine dingetjes aan, maar de sfeer van weleer blijft behouden.
Titel: Bridget Jones: The Edge of Reason 
Ondertitel: Same Bridget. Brand new diary.
Taal: Engels
Genre: Romkom
Regie: Beeban Kidron
Lengte: 108 minuten
Waardering: 
Geluk in gevaar
Het vervolg op Bridget Jones’s Diary gaat verder waar deel één ophield. Bridget (Renée Zellweger) heeft een relatie met Mark Darcy (Colin Firth), een conservatieve advocaat. Ze hebben wilde nachten samen en niets lijkt het geluk van Bridget in de weg te staan. Totdat één van Marks collega’s ineens wel érg vaak in zijn buurt is… Bridget begint argwaan te krijgen en gaat zichzelf vergelijken met de ogenschijnlijk perfecte Rebecca. Hun relatie komt in gevaar en alsof dat nog niet erg genoeg is, verschijnt ook vrouwenversierder Daniel Cleaver (Hugh Grant) weer in beeld. Valt ze voor de charmes van haar ex-baas Daniel, blijft ze trouw aan Mark of eindigt ze alleen?
Hetzelfde recept
Het recept van het eerste deel is gehandhaafd, ondanks dat er een wisseling van regisseur heeft plaatsgevonden. Sommige scènes zijn zelfs bijna identiek aan die uit de eerste film. Gelukkig zijn het soort humor en de personages ook hetzelfde gebleven. Colin Firth is vertederend als Mark Darcy, Hugh Grant scherp als Daniel Cleaver en Renée Zellweger (te) stuntelig als Bridget Jones. Zellweger is nog wat extra kilootjes aangekomen en dat maakt haar onzekerheid in dit deel net iets overtuigender. Helaas is haar onhandigheid absoluut niet meer geloofwaardig te noemen. Ze wordt neergezet als het prototype van een dom blondje en dat gaat ten koste van het grappigheidgehalte. Gelukkig is de vechtscène, die je ongetwijfeld een flashback naar deel één zal bezorgen, hilarisch als vanouds. En ook de mooie ogen van Hugh Grant, zijn Britse accent en grote acteertalent maken veel goed.
Conclusie
Is deze film een aanrader? Wat mij betreft wel, tenzij je deel één al geen succes vond. The Edge of Reason is meer van hetzelfde; soms iets leuker, soms iets minder leuk. Het is vooral de film die je verwacht dat het zal zijn, als je het principe en de acteurs kent. Het is geen bijzonder intelligente of buitengewoon goede creatie, maar ik vond ‘m wel grappig.
